Wszystkie wpisy, których autorem jest AKI Arkadiusz Gerlic

Rodzajnik określony i nieokreślony – część 3

(Ten rozdział pochodzi z książki Deutsch mit Akkusativ und Pommes, bitte!Książkę można nabyć w formacie PDF klikając TU lub czytać na blogu. Co jakiś czas będę publikował kolejne rozdziały. Życzę miłej lektury!)

Dativ, dem – einem (rodzaj męski)
Chcąc powiedzieć: Pomagam dziadkowi (pytanie komu? pomagam = dziadkowi = Dativ), musimy użyć rodzajnika nieokreślonego, ponieważ mówimy o jakimś tam dziadku, nie wiemy o jakiego albo czyjego dziadka chodzi.

Jeśli wiemy, że dziadek – Opa ma rodzajnik określony der, to musimy użyć rodzajnika nieokreślonego einem.

Chcąc powiedzieć: Pomagam temu dziadkowi (pytanie komu? pomagam = dziadkowi = Dativ), musimy użyć rodzajnika określonego, ponieważ mówimy o tym konkretnym dziadku, o którym wcześniej wspomnieliśmy.
Jeśli wiemy, że dziadek – Opa ma rodzajnik określony der, to musimy użyć rodzajnika określonego dem.

Dativ, der – einer (rodzaj żeński)
Chcąc powiedzieć: Pomagam babci (pytanie komu? pomagam = babci = Dativ), musimy użyć rodzajnika nieokreślonego, ponieważ mówimy o jakiejś tam babci, nie wiemy o jaką albo czyją babcię chodzi.
Jeśli wiemy, że babcia – Oma ma rodzajnik określony die, to musimy użyć rodzajnika nieokreślonego einer.

Chcąc powiedzieć: Pomagam tej babci (pytanie komu? pomagam = babci = Dativ), musimy użyć rodzajnika określonego, ponieważ mówimy o tej konkretnej babci, o której wcześniej wspomnieliśmy.
Jeśli wiemy, że babcia – Oma ma rodzajnik określony die, to musimy użyć rodzajnika określonego der.

Dativ, dem – einem (rodzaj nijaki)
Chcąc powiedzieć: Pomagam dziecku (pytanie komu? pomagam = dziecku = Dativ), musimy użyć rodzajnika nieokreślonego, ponieważ mówimy o jakimś tam dziecku, nie wiemy o jakie albo czyje dziecko chodzi.
Jeśli wiemy, że dziecko – Kind ma rodzajnik określony das, to musimy użyć rodzajnika nieokreślonego einem.

Chcąc powiedzieć: Pomagam temu dziecku (pytanie komu? pomagam = dziecku = Dativ), musimy użyć rodzajnika określonego, ponieważ mówimy o tym konkretnym dziecku, o którym wcześniej wspomnieliśmy.
Jeśli wiemy, że dziecko – Kind ma rodzajnik określony das, to musimy użyć rodzajnika określonego dem.

Liczba mnoga
Liczba mnoga w Datv’ie nie posiada rodzajnika nieokreślonego, a rodzajnik określony jest zawsze den i do rzeczownika dochodzi końcówka -n. Np.: Ich helfe Kindern. / Ich helfe den Kindern.

Kluczem do poprawnego posługiwania się rodzajnikiem określonym i nieokreślonym jest oczywiście znajomość rodzajnika rzeczownika. Trzeba wiedzieć, że np. Mann to der, Frau to die, a Kind to das.
Wielu ludzi uczy się tych tabel na pamięć, co odradzam. Jest to równie nieskuteczne, jak uczenie się słówek metodą kłucia list. Z tabel, które tu przedstawiłem należy jak najczęściej korzystać, a same wejdą do głowy. Poniżej zestaw tabel rodzajnika określonego i nieokreślonego:

Kolejnym ważnym zagadnieniem jest odmiana rodzajnika z przymiotnikiem. Ponieważ przymiotnik tak jak rodzajnik przyjmuje w odpowiednim przypadku odpowiednią końcówkę ale o tym przeczytasz dopiero w następnym wpisie.

Rodzajnik określony i nieokreślony – część 2

(Ten rozdział pochodzi z książki Deutsch mit Akkusativ und Pommes, bitte!Książkę można nabyć w formacie PDF klikając TU lub czytać na blogu. Co jakiś czas będę publikował kolejne rozdziały. Życzę miłej lektury!)

Akkusativ, den – einen (rodzaj męski)
Chcąc powiedzieć: Mam psa (pytanie kogo? co? mam = psa = Akkusativ), musimy użyć rodzajnika nieokreślonego, ponieważ mówimy o jakimś tam psie, nie wiemy o jakiego psa chodzi.
Jeśli wiemy, że pies – Hund ma rodzajnik określony der, to musimy użyć rodzajnika nieokreślonego einen.

Chcąc powiedzieć: Kocham tego psa (pytanie kogo? co? kocham = psa = Akkusativ), musimy użyć rodzajnika określonego, ponieważ mówimy o tym konkretnym psie, o którym wcześniej wspomnieliśmy.
Jeśli wiemy, że pies – Hund ma rodzajnik określony der, to musimy użyć rodzajnika określonego den.

Akkusativ, die – eine (rodzaj żeński)
Chcąc powiedzieć: Mam kobietę (pytanie kogo? co? mam = kobietę = Akkusativ),musimy użyć rodzajnika nieokreślonego, ponieważ mówimy o jakiejś tam kobiecie, nie wiemy o jaką kobietę chodzi.
Jeśli wiemy, że kobieta – Frau ma rodzajnik określony die, to musimy użyć rodzajnika nieokreślonego eine.

Chcąc powiedzieć: Kocham tę kobietę (pytanie kogo? co? kocham = kobietę = Akkusativ), musimy użyć rodzajnika określonego, ponieważ mówimy o tej konkretnej kobiecie, o której wcześniej wspomnieliśmy.
Jeśli wiemy, że kobieta – Frau ma rodzajnik określony die, to musimy użyć
rodzajnika określonego die.

Akkusativ, das – ein (rodzaj nijaki)
Chcąc powiedzieć: Mam dziecko (pytanie kogo? co? mam = dziecko = Akkusativ), musimy użyć rodzajnika nieokreślonego, ponieważ mówimy o jakimś tam dziecku, nie wiemy o jakie dziecko chodzi.
Jeśli wiemy, że dziecko – Kind ma rodzajnik określony das, to musimy użyć rodzajnika nieokreślonego ein.

Chcąc powiedzieć: Kocham to dziecko (pytanie kogo? co? kocham = dziecko = Akkusativ), musimy użyć rodzajnika określonego, ponieważ mówimy o tym konkretnym dziecku, o którym wcześniej wspomnieliśmy.
Jeśli wiemy, że dziecko – Kind ma rodzajnik określony das, to musimy użyć rodzajnika określonego das.

Liczba mnoga
Liczba mnoga w Akkusativie nie posiada rodzajnika nieokreślonego, a rodzajnik określony jest zawsze die. Na przykład: Ich habe Hunde. / Ich liebe die Hunde.

Ciąg dalszy nastąpi… Kolejna część będzie dotyczyć rodzajników w Dativie.

Rodzajnik określony i nieokreślony

(Ten rozdział pochodzi z książki Deutsch mit Akkusativ und Pommes, bitte!Książkę można nabyć w formacie PDF klikając TU lub czytać na blogu. Co jakiś czas będę publikował kolejne rozdziały. Życzę miłej lektury!)

Rodzajniki sprawiają ogromne problemy uczącym się języka niemieckiego. W tym rozdziale wyjaśnię na podstawie różnych przykładów, jak korzystać z tabel gramatycznych, które przedstawiają odmianę rodzajnika nieokreślonego i określonego.

Rodzajnika nieokreślonego używamy, jak sama nazwa wskazuje, wtedy gdy mówimy o rzeczach bliżej nieokreślonych. Natomiast rodzajnika określonego używamy, kiedy mówimy o rzeczach bliżej określonych. Rodzajniki odmienia się przez przypadki. W języku niemieckim wyróżniamy cztery przypadki: Nominativ, Akkusaativ, Dativ i Genitiv.
Omówię tylko trzy przypadki (Nominativ, Akkusativ, Dativ), które – moim zdaniem – odgrywają najważniejszą rolę w języku niemieckim i które zaliczam do podstaw.
Na każdy rodzajnik określony przypada rodzajnik nieokreślony, np.:
der – ein (rodzaj męski),
die – eine (rodzaj żeński),
das – ein (rodzaj nijaki).
Przejdźmy zatem do rodzajników w Nominativie.

Nominativ, der – ein (rodzaj męski)
Chcąc powiedzieć: To jest mężczyzna (pytanie kto? co? to jest = mężczyzna = Nominativ), musimy użyć rodzajnika nieokreślonego, ponieważ mówimy o jakimś tam mężczyźnie, bliżej nieokreślonym, nie wiemy, o jakiego mężczyznę chodzi.
Jeśli wiemy, że mężczyzna – Mann ma rodzajnik określony der, to musimy
użyć rodzajnika nieokreślonego ein.

Czyli: Das ist ein Mann.

Chcąc powiedzieć: Ten mężczyzna jest duży (pytanie kto? co? to jest = mężczyzna = Nominativ), musimy użyć rodzajnika określonego, ponieważ mówimy o tym konkretnym mężczyźnie, o którym wcześniej wspomnieliśmy.
Jeśli wiemy, że mężczyzna – Mann ma rodzajnik określony der, to musimy
użyć teraz rodzajnika określonego der.

Czyli: Der Mann ist groß.

Nominativ, die – eine (rodzaj żeński)
Chcąc powiedzieć: To jest kobieta (pytanie kto? co? to jest = kobieta = Nominativ), musimy użyć rodzajnika nieokreślonego, ponieważ mówimy o jakiejś tam kobiecie, bliżej nieokreślonej, nie wiemy, o jaką kobietę chodzi.
Jeśli wiemy, że kobieta – Frau ma rodzajnik określony die, to musimy użyć rodzajnika nieokreślonego eine.

Chcąc powiedzieć: Ta kobieta jest ładna (pytanie kto? co? to jest = kobieta = Nominativ), musimy użyć rodzajnika określonego, ponieważ mówimy o tej konkretnej kobiecie, o której wcześniej wspomnieliśmy.
Jeśli wiemy, że kobieta – Frau ma rodzajnik określony die, to musimy użyć teraz rodzajnika określonego die.

Nominativ, das – ein (rodzaj nijaki)
Chcąc powiedzieć: To jest dziecko (pytanie kto? co? to jest = dziecko = Nominativ), musimy użyć rodzajnika nieokreślonego, ponieważ mówimy o jakimś tam dziecku, bliżej nieokreślonym, nie wiemy, o jakie dziecko chodzi.
Jeśli wiemy, że dziecko – Kind ma rodzajnik określony das, to musimy użyć rodzajnika nieokreślonego ein.

Chcąc powiedzieć: To dziecko jest małe (pytanie kto? co? to jest= dziecko = Nominativ) musimy użyć rodzajnika określonego, ponieważ mówimy o tym konkretnym dziecku, o którym wcześniej wspomnieliśmy. Jeśli wiemy, że dziecko – Kind ma rodzajnik określony das, to musimy użyć rodzajnika określonego das.

Liczba mnoga
Liczba mnoga w Nominativie nie posiada rodzajnika nieokreślonego a rodzajnik określony jest zawsze die. Np.: Das sind Kinder. / Die Kinder sind klein.

Ciąg dalszy nastąpi… Kolejna część będzie dotyczyć rodzajników w Akkusativie.